|
'Mijn diepste wens wordt vervuld: het bedrijf onderbrengen bij de mensen die het groot hebben gemaakt en overeind hebben gehouden in moeilijke tijden.'
Een gemakkelijke weg is het niet geweest. Eerst is er gedoe met familieleden die een andere kijk op het bedrijf hebben. Verhoeven koopt hen in 2005 uit, maar vindt zichzelf niet capabel genoeg om het bedrijf met 120 man personeel en vestigingen in Polen en Oekraïne te leiden. De externe man die hij aantrekt als directeur, bevalt echter niet. En de volgende al evenmin.
Vroegere directeur
In tweeënhalf jaar verslijt Verhoeven Logistics twee bestuurders van buiten. Dan zoekt hij contact met een vroegere directeur van het bedrijf die een andere weg is ingeslagen. Dat is Will Louvet (52), die sinds 2004 een herberg exploiteert in een Zeeuws kunstenaarsdorp.
'Ik zocht een plek van reflectie, ver weg van alle hectiek', zegt Louvet. Als Verhoeven hem in 2007 belt om hulp, is dat niet vergeefs. Louvet ziet kans de rol van herbergier te combineren met die van adviseur van de wegvervoerder. Hij analyseert de problemen met een zekere mate van bespiegeling. 'Het bedrijf was economisch wel op orde, maar de ziel zat diep verstopt. Er werd niet met plezier gewerkt. Het middenkader had te weinig bewegingsvrijheid.'
Stoppen met eigen lijndienst
Het besluit valt om rigoureus een streep te halen door activiteiten die met hangen en wurgen worden verricht. Zo stopt Verhoeven Logistics met een eigen lijndienst op Italië. De export naar dit land levert te weinig lading op en retourzendingen zijn moeilijk te krijgen. Louvet dringt erop aan orders te laten schieten die wel volume opleveren, maar waarop amper een stuiver te verdienen valt. 'We hebben in het eerste jaar van bezinning zo'n 35% van de omzet ingeleverd.'
De kritische houding jegens opdrachtgevers valt samen met de kredietcrisis en de daaropvolgende recessie. De ladingstroom slinkt, ook zonder dat Verhoeven een schifting aanbrengt tussen gezonde en ongezonde transportorders. Op het dieptepunt van de crisis moeten tien banen vervallen en verdwijnt de helft van de dertig ingehuurde vrachtauto's.
Bedrijfsfilosofie
Maar aan de bijgestelde bedrijfsfilosofie wordt niet getornd. Verhoeven moet terug naar zijn oude stiel: het bundelen van zendingen van klanten om een goede benutting van de laadruimte te krijgen. Dat maakt een rit naar België, Duitsland of Engeland rendabel, ook al dalen de vrachttarieven onder invloed van de conjunctuur. 'We zijn een soort busdienst. We rijden altijd, ongeacht de hoeveelheid goederen. Een hoge beladingsgraad is daarom bepalend voor het rendement', legt Peter Verhoeven uit.
De strategie van 'groepage' en selectie van klanten heeft goed gewerkt. Sinds februari profiteert Verhoeven van een aantrekkende markt. De auto's zijn gemiddeld voor 85% beladen. Daar komt bij dat de diensten op Polen en Tsjechië weinig hinder hebben gehad van de economische teruggang. 'We rijden dagelijks naar ons steunpunt in Poznan, van waaruit de distributie in Polen plaatsvindt. Alleen met retourlading loopt het wat stroever', verklaart Verhoeven. De Nederlandse werkmaatschappij, die vorig jaar een verlies leed van bijna € 300.000, draait weer naar behoren. Terwijl de omzet van de holding nog zo'n € 3 mln achterblijft bij het niveau van de topjaren 2006 en 2007, is het rendement verbeterd. Verhoeven rekent dit jaar op een nettowinstmarge van 4 à 5% op een omzet van € 16 mln.
Goed moment
Daarmee heeft hij een goed moment gekozen om de aandelen van de hand te doen. Hij is meer dan tevreden met de verkoop aan drie directeuren en vier medewerkers van het tweede echelon. 'Zij dragen de cultuur van dit bedrijf in zich.' Of hij met die keuze ook de beste prijs voor zijn aandelen krijgt, is niet getoetst. Er zijn geen gesprekken gevoerd met andere gegadigden. Zijn adviseurs hebben hem wel ingefluisterd dat hij financieel waarschijnlijk beter af zou zijn geweest bij verkoop aan derden. 'Ik laat misschien een veertje, maar daarmee beloon ik de managers die mij de afgelopen jaren door dik en dun hebben gesteund.'
Over de hoogte van de koopsom willen beide partijen niets kwijt. Voor de financiering zijn de nieuwe aandeelhouders aangewezen op eigen middelen en bankleningen. Enkele van hen hebben nauwelijks eigen geld, maar kunnen met hulp van de huisbankier van Verhoeven toch de benodigde som op tafel leggen. 'De bank heeft zich heel flexibel opgesteld', zo ervaart Peter Verhoeven, die nog als 'huisbaas' aan het bedrijf verbonden blijft. Zijn opvolger Will Louvet schrijft de soepele opstelling van de bank toe aan de reputatie van de wegvervoerder. 'Door de jaren heen liggen de resultaten boven het gemiddelde in de branche.'
Bron: www.fd.nl
|
